อยากบอกเธอให้รู้ว่าฉัน " รัก " ... แต่ต้องหักห้ามใจมิโหยหา
 เพราะเธอนั้นมีเค้าตลอดเวลา ... เธอจะมาสนใจฉันได้อย่างไร

ฉันรู้ดี " รัก " ครั้งนี้ไม่มีหวัง ... แต่ฉันยัง " รัก " เธอและเรียกหา
" รัก " ของฉันมีให้เธอทุกเวลา .... แม้ไร้ค่าก็จะ " รัก " เธอด้วยใจ

อยากบอกให้เธอได้รู้ไว้ ... มีความห่วงใยอยู่ตรงนี้
 ในทุกคืนอยากให้เธอหลับฝันดี ... และจะมีกำลังใจให้เธอในทุกวัน

หากวันนี้เธออ่อนล้าและหมดหวัง ... เธอจะยังมีฉันอยู่เคียงข้างเสมอ
สิ่งสิ่งนี้มันอาจไม่เลิดเลอ ... ให้เพียงเธอได้แค่นี้ก็สุขใจ

ทำไมต้องรู้สึกแปลกๆ อย่างบอกไม่ถูก ความรักระหว่างคนสองคน ฉันจะไม่ไปเกี่ยวเลย ถ้าเค้ายอมรับว่า

เค้ารักกัน แต่สุดท้ายแล้วคนที่ผิดก็คือฉันเองที่เข้าไปยุ่งเรื่องของเค้า ... มันทำให้ฉันกลายเป็นตัวร้าย

 ชีวิตช่วงนี้วุ่นวายมาก แม้จะไม่ได้มีใครก็ตาม เหนื่อยต่อการรับเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นไม่รู้จักหมด

หลายคนยังคิดว่าฉันไม่ลืมแฟนเก่า ฉันยอมรับว่าฉันก็ยังไม่ลืมสิ่งดีๆ ที่เคยทำร่วมกัน ถ้าจะถามว่ารักไหม

ฉันหมดรักเค้าตั้งนานแล้ว หลายเดือนนี้ฉันผ่านเรื่องราวต่างๆ มาหลายอย่าง มันทำให้ฉันคิดได้แล้ว

ว่าโลกใบนี้ ความรักไม่ใช่สิ่งแรกที่เราจะต้องทำ การได้อยู่กับตัวของตัวเอง ได้คิดอะไร ได้ทบทวน

อะไรบ้าง มันคงทำให้เราคิดเองได้ว่าเราชอบอะไร ไม่ชอบอะไร ใจเราคิดอะไรไม่มีใครรู้ได้

มีแต่ตัวของเราเองเท่านั้นที่จะรู้ ความรักเกิดได้เสมอไม่สามารถบังคับได้ มันเป็นความรู้สึกของคนสองคน

และมันไม่ใช่ความผิดของใครที่จะรักกัน ถ้าจะหาคนผิดฉันจะยอมรับผิดเอง ส่วนใครจะรักใครฉันไม่อยาก

จะเข้าไปพูดอีกแล้ว ฉันไม่ได้ดีเลิศ แต่ฉันก็มีความคิดพอที่จะมองอะไรออก ใครจะเห็นว่าฉันเป็นตัวร้าย

ฉันก็คงทำอะไรไม่ได้ ... สิ่งที่เรียกว่ารัก มีอะไรต้องให้ค้นหาอีกมากมายไม่ใช่หยุดอยู่แค่ตรงนี้

การค้นหารักแท้ที่มาเปลี่ยนชีวิตให้เราได้ใช้คำว่ารักเพื่อใครสักคน มันคงจะเริ่มต้นในสักวัน ...

การรอคอยใครสักคนที่ไม่มีแม้ความหวังที่จะเป็นจริง การได้รักใครสักคนที่เราคิดว่าใช่ แค่เราได้ใช้ใจ

ดูแลเค้าก็คงเพียงพอแล้วสำหรับการมีชีวิตอยู่ แต่สักวันเราก็ต้องเหนื่อยกับสิ่งที่เราได้ทำให้เค้า

การจากลาคงเป็นวิธีที่ดีกว่าการรอคอยเป็นแน่ ฉันคงไม่ต้องรอคอยใครอีกต่อไป ฉันคงจะต้องรัก

คนที่รักฉันและห่วงฉันเพื่อจะได้ไม่ต้องเจ็บอีกต่อไป แต่ฉันจะทำใจได้ไหม เมื่อคำว่ารักไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ

ไม่ได้เกิดขึ้นกับคนทุกคน ... ความเจ็บปวดสอนให้เราเข้มแข็งและทำให้เราอ่อนแอในเวลาเดียวกัน

จะมีไหมแค่คนๆ หนึ่ง ที่ทำให้ฉันไม่ต้องมีน้ำตาอีกต่อไป ไม่ต้องเจ็บและเสียใจ หนึ่งคนที่รักฉันจริงๆ

พักใจเพื่อให้รักนำทางไปจนรักสุดท้ายของฉันที่ไม่ต้องค้นหาใครอีกต่อไปบนโลกใบนี้

 หายหน้าหายตาไปนาน ... เดี๋ยวจะลืมกันซะก่อน แหะๆ

 ถึงน้องสาวสุดเลิฟ น้องเปเป้
ขอบคุณที่เป็นห่วงพี่คนนี้ในทุกวัน ขอบคุณที่คอยรับฟัง
เรื่องราวต่างๆ ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนตลอดเวลา ToT
ถ้าไม่มีน้องคนนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะไปปรึกษาใคร 
รักน้องสาวคนนี้ที่สุด จุ๊ฟๆ

 ถึงเจ้าชาย
วันเวลาดีๆ ที่เคยทำให้ด้วยใจ จากนี้ไปมันก็ยังคงอยู่
แต่คงทำให้ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว เพราะเทอมีใครคนนั้น
ฉันคงต้องห่างออกไปดีที่สุดแล้ว ช่วงนี้งานเยอะ
ดูแลตัวเองดีๆ หายป่วยไวๆ เป็นห่วงนะ คิดถึงเสมอ ...

 ถึงพี่ติ๊ก
ขอโทษที่ไม่โทรบอก ขอโทษในทุกเรื่อง ขอโทษที่ทำให้วุ่นวาย
การกระทำครั้งนี้ผิดเต็มๆ ไม่รู้จะทำเช่นไรอีกแล้ว
ชีวิตวุ่นวายไปหมดจนไม่มีทางออก ขอโทษจริงๆ

 ถึงปอ
รันคงไม่พูดอะไรอีกแล้วค่ะปอ ทางเดินของปอ ปอเลือกเอง
ปอกะเค้าจะเป็นอย่างไร รันคงไม่เข้าไปยุ่งอีก ไม่ว่าเรื่องนี้
จะเป็นเรื่องเข้าใจผิด หรือ เป็นเรื่องจริง รันจะคุยแล้ว
แต่ปอก็คงไม่อยากคุย รันฝากไว้ในนี้แล้วกันค่ะ
ว่างๆ จะไปเที่ยวร้านนะ ยังห่วงเสมอ ...

 ถึงตั้ม
ถ้าคิดจะรักใครก็จงรักให้ถึงที่สุด อย่าหยุดไว้ให้อีกคนต้องคิดมาก
งานเยอะดูแลตัวเองด้วยนะ