ฉันก็เป็นแค่คนธรรมดาๆ คนหนึ่งเท่านั้น ... ที่รอคอยใครสักคนที่เข้าใจเหมือนกับคนทั่วไป

การได้รู้จักใครสักคนอาจเป็นเรื่องง่ายที่จะได้พบกัน ... แต่รู้ไหมว่ามันคงจะยากที่จะทำให้ใครสักคน

มาเชื่อใจเรา คงต้องให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ความจริงใจเท่านั้น เพราะพูดไปก็คงไม่เชื่อ ... แต่ในบางครั้ง

 ที่เรารู้สึกสะดุดเมื่อเราเจอใครสักคนมันเป็นความรู้สึกพิเศษ ...และไม่อยากให้ผ่านไปเฉยๆ

ฉันอยากที่จะศึกษาใครสักคนที่ฉันรู้สึกพิเศษ ไม่ใช่เพราะความเหงาหรือต้องการใครข้างกาย

ถ้าฉันต้องการเพียงแค่นั้น ฉันคงเลือกสักคนโดยไม่ต้องไขว่คว้าให้เจ็บ ... แต่ฉันขอเลือกคนที่ฉันรัก

และรู้สึกพิเศษกว่าใครดีกว่าจะเลือกโดยไม่คิด ... ความกลัวที่เกิดขึ้นในจิตใจของตัวเอง

 จากความเจ็บปวดที่เคยได้รับมันมากขึ้น ... ทำให้ฉันต้องคิดเผื่อใจหากทำดีที่สุดแล้วเค้าไม่เห็นค่า

ฉันคงต้องกลับไปเป็นฉันที่ต้องรอคอยที่จะพบคนที่ใช่ในวันต่อไป ... ฉันแค่อยากจะทำอะไรดีๆ

ให้ใครสักคนที่ฉันรู้สึกว่าใช่ ... แต่ฉันไม่สามารถทำอะไรได้เลยไม่ว่าจะเวลาไหนก็ไม่มีทางได้เจอ

ฉันเชื่อว่าสักวันหนึ่งเราจะได้พบกันซึ่งก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ... ฉันคงทำอะไรไม่ได้มาก ไม่สามารถพูด

หรือคุยกับเค้าได้เลย แต่ฉันสามารถฝากผ่านไดเล่มนี้ไปถึงเค้าได้ ... อยากให้เค้าได้รู้เพียงว่า

อย่างน้อยก็มีคนที่เป็นห่วงเค้าในมุมๆ หนึ่งด้วยความเต็มใจ จากตรงนี้สู่เธอตลอดไป ...

 อดีตมีไว้เลือกที่จะจำ หากเราจมกับอดีตที่เลวร้ายเราคงไม่มีความสุข เราไม่สามารถกลับไป

แก้ไขอดีตที่ผ่านไปได้ แต่ปัจจุบันเราสามารถทำให้ดีได้ด้วยตัวของเราเอง ... หากไม่เปิดใจ

ก็คงไม่ได้รับรู้สิ่งใหม่ๆ บนโลกนี้ ... ที่มีอะไรให้ค้นหาอีกมากมาย สิ่งที่เราไม่เคยได้รู้ ...

ไม่เคยได้สัมผัส ... เก็บความรู้สึกต่างๆ ไว้เป็นประสบการณ์เพื่อชีวิตที่เหลืออยู่

 อดีตเหมือนเป็นเพียงสิ่งที่ผ่าน ... ปล่อยให้นานแล้วเปิดใจเพื่อค้นหา
สิ่งใหม่ๆ ในชีวิตที่ผ่านมา ... ให้ศึกษาด้วยใจของเธอเอง

หากเราไม่ค้นหาคงไม่พบ ... ก็คงจบเพียงแค่นั้นไม่ได้ศึกษา
อยากให้เธอเปิดใจเพื่อสิ่งที่เข้ามา ... ให้เวลาพิสูจน์ใจของตัวเอง

เธอรู้ไหมว่ามีใครมองเธออยู่ ... อยากให้รู้และรับความห่วงใยไปจากฉัน
ส่งกำลังใจให้กับเธอในทุกวัน ... มีให้กันได้แค่นี้ก็เพียงพอ

กำลังใจมีให้เธออยู่เสมอ ... ขอเพียงเธอเปิดใจรับสิ่งใหม่
อยากจะให้เธอรับมันด้วยใจ ... เพราะฉันให้เธอด้วยใจฉันเช่นกัน

ความรักมิใช่การครอบครอง ... เช่นสิ่งของที่มีไว้ให้ซื้อหา
แต่มันคือความเข้าใจที่ให้กันมา ... เหมือนธาราที่บรรจบแล้วพบกัน

คำว่า " รัก " กับ " เหงา " ต่างแค่ไหน ... ต้องใช้ใจนึกคิดค่อยศึกษา
กับเพียงพิสูจน์ด้วยกาลเวลา ... เพื่อจะหาความจริงใจในตัวเอง

 ถึงน้องสาวสุดเลิฟ
ขอบคุณมากสำหรับกำลังใจต่างๆ เป้เหมือนน้องสาวรันจริงๆ
ว่างๆ จะไปนอนเล่นที่บ้านด้วยนะจ๊ะ แว้วก็รันเม้นท์ไดเป็
รอบที่ล้านแปด ไม่ติดที ฝากไว้ในนี้แว้วกันเน้ออออ ...

แม้วันนี้เป้จะไม่มีใครแต่เรายังมีกันและกันเสมอ พี่ไม่ทิ้งน้องแน่นอน
ความรักปล่อยให้มันเป็นไปขอเพียงถ้าเรารักใครขอให้จริงใจ ดูแล
เค้าให้มากที่สุด อย่าให้ต้องคบกันด้วยความเจ็บปวด ถ้าไม่รักจงอย่า
ให้ความหวัง และถ้ารักก็ต้องยอมรับที่จะเจ็บปวด
ไม่ว่าวันไหนๆ ในวันที่สุขหรือทุกข์ เป้ยังมีรันอยู่ข้างๆ เสมอ
พี่รักน้องมากนะ ....

 ถึงเจ้าชาย
มีอาไยให้ช่วยน๊า บอกก่อนนานๆ ก็ดีนะ ไม่งั้นรันไม่ว่างยุ่งเยย
ช่วงนี้จิตใจไม่ค่อยปกติเพราะเพิ่งโดนแทงข้างหลังมาสดๆ ร้อนๆ
แต่ไม่ได้คิดไรมาก จบไปแว้ว หุหุ ไงก็บอกมานะ

 ถึงปอกับคนที่ฉันไว้ใจ
รันไม่ได้อยากชวนทะเลาะ แต่การตั้งชื่อเอ็มหลายๆ วันมันทำให้
อยากจะลบทิ้งด้วยซ้ำ รันยังหวังดีเสมอไม่เคยเปลี่ยน เมื่อก่อน
เป็นแบบไหน วันนี้ก็ยังเหมือนเดิม แม้ในบางครั้งรันต้องเป็นคนเจ็บ
แต่เชื่อเถอะว่ารันไม่เคยคิดร้าย มีแต่ขอให้ทั้งคู่โชคดีและมีความสุข
รันไม่จำเป็นต้องใส่ใจอะไรมากเพราะรันรู้นานแล้วค่ะ สิ่งที่ทำได้ตอนนี้
คงมีแต่คำอวยพรที่ฝากไว้ตรงนี้
Good Luck and so happy everybody.

 ถึงใครคนนั้นที่ฉันรอ
แม้ตอนนี้คุณจะไม่เชื่อในสิ่งที่ฉันคิด แต่ฉันขอเพียงแค่
ให้คุณมีความสุขในทุกวัน การเดินทางของชีวิตต้องดำเนินต่อ
และยังมีอะไรให้ค้นหาอีกมากมาย ฉันอยากให้คุณเข้มแข็ง
ถ้าคุณผ่านตรงนี้ได้ คุณจะยิ้มได้เอง ยิ้มเยอะๆ นะคะ ^^