ความรู้สึกของเราไม่จำเป็นต้องแสดงออกมาทั้งหมด ในบางครั้งสิ่งที่เราแสดงออก

มันอาจจะเป็นทั้งผลดีและผลร้ายตอบแทนกลับมา ... ความรักของฉันเพียงแต่จะมีให้

คนที่ไม่เห็นว่ามันไร้ค่า ... ฉันไม่อยากรู้สึกที่จะรักใครก่อนเพราะมันทำให้ฉันต้องเจ็บ

 เหมือนกับคิดไปเองฝ่ายเดียวเสมอ ... ความรู้สึกคนเราห้ามกันไม่ได้จริงๆ

ในบางครั้ง ... ฉันเป็นทุกข์ใครบ้างที่จะมาแบ่งเบาความทุกข์ออกจากใจฉัน

ใครบ้างที่จะทำเพื่อฉันทุกอย่างเพื่อให้ผู้หญิงธรรมดาๆ อย่างฉันให้ยิ้มได้เหมือนคนอื่น

ใครบ้างที่จะเข้าใจฉัน คิดถึงฉันและใครบ้างที่จะรักฉันอย่างจริงใจ ... ในวันที่ฉันสุข

ฉันก็อยากจะแบ่งความสุขให้เค้า ... แม้วันที่เค้าเหนื่อยล้าก็อยากให้กำลังใจ

และอยากให้เค้ามีความสุขในทุกวันเช่นกัน ... เพียงเท่านี้ฉันก็สุขใจที่ได้ทำเพื่อรักสุดท้ายของฉัน

  ใครคนนั้นที่หลายๆ คนอวยพรให้ฉันเจอ ... ใครคนนั้นที่ฉันรอมานาน  

ใครคนนั้นของฉันจะอยู่ที่ไหนบนโลกใบนี้ ... ฉันทำได้เพียงรอเค้าในมุมๆ หนึ่งเท่านั้น

เพราะฉันคิดว่ายิ่งค้นหาก็ยิ่งไม่เจอ ... ยิ่งไขว่คว้าก็ยิ่งวิ่งหนี ... สุดท้ายก็เป็นฉันเองที่ต้องเหนื่อย

และเจ็บปวดเพียงฝ่ายเดียวเช่นเคย ... ความเจ็บปวดสอนให้ฉันเรียนรู้ว่า ... ถ้าเรารักใครจงเผื่อใจ

จงอย่าให้ใจใครทั้งหมดให้เผื่อใจไว้เจ็บบ้าง ... เพราะไม่มีใครดูแลใจเราได้ดีเท่าตัวเราเอง

สำหรับฉันถ้าฉันเจอเค้าจริง ... ฉันคงให้เค้าหมดใจเมื่อฉันมั่นใจ ... แม้ฉันจะไม่รู้อนาคต

ว่าฉันต้องเจ็บปวดไหม ... ฉันเพียงอยากรักให้มากที่สุดเพราะเค้าคือรักสุดท้ายสำหรับฉัน

 เพียงหนึ่งคนที่ฉันรออยู่ที่ไหน ... หรืออยู่ไกลมิอาจได้ค้นหา
ฉันคงต้องรอเพียงกาลเวลา ... สิ่งนำพาใจสองดวงมาพบกัน

 แค่วันนี้ใจฉันคิดถึงเธอก็เป็นสุข ... ไม่ต้องทุกข์กับรักไม่สมหวัง
การเริ่มต้นความรักที่จริงจัง ... มิกักขังหัวใจให้ร่วงโรย

 รักสุดท้ายของฉันต้องค้นหา ... คนที่มาทำให้ใจฉันหวั่นไหว
คนที่มีรักให้ฉันด้วยหัวใจ ... มีรักให้สำหรับฉันเพียงคนเดียว