ผ่านไป 1 วันกับการได้รู้จักใครคนหนึ่งที่ฉันอยากรู้จัก ฉันได้คุยกับเค้าอย่างที่ฉันต้องการ

มันทำให้ฉันพูดไม่ออกเลยทั้งๆ ที่ฉันเป็นคนพูดมากแท้ๆ ฉันก็ดีใจที่ได้ทำตามที่ใจฉันเรียกหา

ติดอยู่เพียงว่า ... ฉันยังไม่รู้จักเค้าเพียงพอและเค้าก็ยังไม่รู้จักฉัน คงต้องใช้เวลาที่นานพอสมควร

 กว่าที่ฉันจะรู้จักเค้ามากกว่าในตอนนี้ ... เพียงแต่ว่าความรู้สึกแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ไม่เคยอ่อนไหวกับใครง่ายๆ เช่นนี้ ... มันอาจจะเป็นการตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น ฉันถึงอยาก

รู้จักเค้าตั้งแต่นั้น ... ฉันต้องใช้เวลาไปตามหาเค้าอยู่หลายวันจนเพื่อนฉันทนไม่ไหว เพราะมาเห็น

ไดอารี่ฉันที่เขียนให้เค้าซะก่อน ... มันเลยทำให้เพื่อนฉันต้องช่วยในสิ่งที่ใจฉันเรียกร้องทำให้เรารู้จักกัน

 ในสิ่งต่างๆ เพียงเวลาสั้นๆ ที่ได้คุยกัน ฉันยังไม่เห็นตัวตนจริงๆ ของเค้าแต่จากกันได้คุย

เค้าเป็นคนที่สุภาพมาก ... ฉันใช้ชีวิตในช่วงกลางวัน ... ส่วนเค้าใช้ชีวิตของเค้าในช่วงกลางคืน

มันแตกต่างกันคนละขั้ว ... ฉันอยากจะศึกษาเค้าไปเรื่อยๆ ... แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกบางอย่างที่สับสบ

ฉันอยากหยุดสิ่งที่ฉันทำอยู่ ... เหมือนฉันต้องไล่ตามเค้าโดยที่ฉันไม่รู้เลยว่า เค้าคิดอะไรอยู่

เค้ามีชีวิตของเค้าเอง ... มีสิทธิ์เลือกทางเดินของตัวเองและมีสิทธิ์เลือกคนรู้ใจของเค้าเอง

เพียงแต่ว่าฉันไม่อยากไล่ตามเค้าตลอด ไม่อยากเป็นคนที่ต้องคิดอะไรไปก่อน ฉันแทบไม่อยาก

โทรหาเค้าก่อนด้วยซ้ำ ... แต่ฉันคงทำไม่ได้ที่จะหยุดสิ่งที่ฉันต้องการค้นหา ... ยิ่งเข้าใกล้มากเท่าไหร่

 ก็ยิ่งทำให้ตัวเองต้องเจ็บ ... ฉันไม่ชอบคนสูบบุหรี่ หากฉันจะมีใครฉันคงให้เลิก

เพราะมันไม่ดีต่อสุขภาพของเค้าเอง ฉันไม่อยากเห็นคนที่ฉันรักต้องทรมาน

ฉันไม่ชอบคนที่กินเหล้าแทนน้ำ ก็เพราะตัวเค้าเองเช่นกัน ฉันไม่เคยห้ามหากจะทำอะไร อยากเที่ยว

กินเหล้า ไปหาเพื่อน ไปเฮฮา สังสรรค์ ... แต่ฉันขอเพียงอย่างเดียว ขอให้บอกกันตรงๆ ไม่โกหกก็พอแล้ว

นี่แหละตัวฉัน ตัวตนจริงๆ หากคนๆ นั้นอยากจะศึกษาฉันจริงๆ ฉันอยากให้เค้าจริงจังกับฉัน

 เพราะถ้าฉันอยากจะศึกษาเค้าแล้ว ฉันก็ต้องจริงจังกับเค้าด้วยเช่นกัน ตอนนี้ฉันคิดว่าเค้าคนนั้น

คงยังไม่พร้อมที่จะศึกษาใครและฉันก็คิดว่าฉันวุ่นวายกับเค้ามากเกินไป ฉันไม่ได้เป็นคนมั่นใจในตัวเอง

มากนัก เพราะเค้าก็มีใครใกล้ตัวมากมายโดยที่เค้าไม่ต้องตามหา แต่ฉันอยากจะตามหา

คนๆ นั้นด้วยตัวของฉันเอง ได้ศึกษาใครสักคนที่ใจฉันเรียกร้องว่าต้องเป็นคนๆ นี้ แม้มันจะยากแค่ไหน

 ก็อยากรู้จักจนได้ แม้คนใกล้ตัวฉันก็มีเหมือนกันฉันก็ยังไม่สามารถรับใครเข้าในใจฉันได้สักที

ฉันไม่อยากเป็นตัวเลือกของใครและฉันก็ไม่อยากให้ใครเป็นตัวเลือกของฉัน เพราะมันไม่แฟร์สำหรับใคร

ในบางครั้งก็อยากที่จะเปลี่ยนไปรักคนที่รักฉัน ที่รอฉันมานาน ฉันจะได้ไม่ต้องเจ็บปวดอีกแต่ก็ทำไม่ได้ซะที

ฉันอาจจะคิดไม่เหมือนคนอื่นๆ แต่นี่แหละตัวตนของฉัน และฉันก็เลือกทางเดินของฉันเองด้วยเช่นกัน

 จากนู๋รันเอง คริ คริ ...

วันนี้ไม่มีกลอน เพราะง่วงนอนมากมายและก็ไม่ได้อัพไดที่บ้านด้วยสิ

วันนี้แอบมาอัพห้องพี่สาว อิอิ ... ไม่ได้ไปไหนเลย

สงสัยต้องอัพที่นี่อีกหลายวัน เซ็งมากมายเจ้าค่ะ T^T

ฉันก็ยังเป็นคนที่ ... หวังดีเสมอ

 ถึง น้องสาวสุดเลิฟ

คิดถึงนะจ๊ะ รักน้องสาวมากมาย พี่เลือกทางเดินแล้ว

คงพร้อมที่จะลุยกันสักตั้งก่อนกลับมารักตัวเอง หุหุ สู้ตาย

เดวไว้พาไปตัดผมนะงิ ฮ่าๆ เดวจะบอกช่างให้ตัดสั้น เอ๊ย .. สไลด์สูง อิอิ

 ถึง จักร

แหม ... ทำเป็นงอนไปได้ มิได้ลืมหรอกน๊า

ตั้งใจทำงานนะยุ่งๆ ช่วงนี้ง่า เดวหลังสอบไปหาไยกิงกันทั้งแกงซ์เยย

ทำตัวให้ว่างไว้นะ ไม่ไปโกรธจริงด้วย ... ห่วงเสมอ

 ถึง ใครคนนั้น

รันเลือกทางเดินของรันแล้ว เหลือเพียงคุณที่จะเลือกทางไหน

สิ่งที่เขียนใจออกมาจากใจจริงและจริงใจ

ขอให้กาลเวลเป็นสิ่งที่จะทำให้เรารู้จักกันมากขึ้นคงเพียงพอ

นอนดึกมากๆ ระวังเป็นหมาแพนดี้ เอ๊ย หมีแพนด้าน๊ะ ^o^/

มีความสุขในทุกวัน เป็นห่วงนะคะ ...

 ถึง เพื่อนทุกคนเยย

ช่วงนี้อาจจะไม่ได้เยี่ยมเพื่อนๆ เลยเพราะอัพไดห้องพี่

เน็ตช้ามากเค้อ ... มิสามารถตามไดเพื่อนได้หมด

ยังไงก็ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนะคะ ^o^